آشنایی با کن نورتون، بوکسور فک‌شکن محمدعلی؛ از تأثیرپذیری از ناپلئون هیل و دفاع ضربدری تا ماندیگو و درام

خبرگزاری تماشاگر - کن نورتون، بوکسوری سرسخت بود که در برابر بزرگان این ورزش همچون محمدعلی، قد علم کرده و آن‌ها را به شدت، فرسوده می‌کرد. او به جز دو شکست سرسختانه از محمدعلی، با پیروزی برابر این بوکسور که در نتیجه شکستن فکش رخ داد، در میان دوست‌داران بوکس مشهور شده بود. نورتون تجربه حضور در پروژه‌های سینمایی را داشته و در ورزش‌های مختلفی سرآمد بوده است. 

• کد خبر: 354615
• 1404/12/06
• بازدید:
• 1

• اشتراک گذاری

طرفداری | کن نورتون (Ken Norton) زاده 9 اوت 1943 در شهر جکسونویل ایالت ایلینوی آمریکا است. او در سال 1960، سرآمد ورزشکاران دبیرستان جکسونویل بود و علاوه بر حضور در تیم منتخب فوتبال ایالت، توانست تا به هفت قهرمانی از هشت ماده دو و میدانی برسد. پس از سلطه نورتون بر تمامی مواد دو و میدانی، دبیرستان‌های ایلینوی، قانونی با نام «قانون کن نورتون» تصویب کردند که هر ورزشکار، فقط در چهار ماده دو و میدانی، حق شرکت دارد. به لطف درخشش در ورزش دبیرستانی بود که پیشنهاد بورسیه 86 دانشگاه به نورتون رسید اما او کالج ایالتی شمال شرفی میسوری را انتخاب کرد زیرا بیش از 100 کیلومتر از محل زندگی‌اش، فاصله نداشت. او که برای فوتبال آمریکایی به دانشگاه بورسیه شده بود، به دلیل شکستگی ترقوه، نتوانست تا توانایی‌های خود را در مسابقات دانشگاهی نشان دهد. سرخوردگی ورزشی باعث شد تا او دانشگاه را ترک کرده و به عضویت نیروهای دریایی ارتش آمریکا، درآید.

نورتون در دوران حضورش در جمع تفنگداران دریایی، با بوکس آشنا شد زیرا قرار بود تا برترین سرباز ارتش در زمینه بوکس، منتخب شود. او با 24 برد و سه شکست، سه قهرمانی سنگین‌وزن نیروی دریایی آمریکا را به دست آورده تا بعدها به دستکش طلایی AAU و مجوز حضور در مسابقات مقدماتی پان آمریکن را دریافت کرد. نورتون پس از مدتی، ازدواج کرد و فرزند پسری را به دنیا آورد اما هنگامی که همسرش، او را با پسرش تنها گذاشت، او مجبور شد تا به فکر کسب درآمد قابل قبولی باشد. از همین رو بود که نورتون مجبور شد تا به عنوان بوکسور برتر نیروهای دریایی آمریکا، بوکس حرفه‌ای را آغاز کند. نخستین مبارزه نورتون در سبک حرفه‌ای بوکس، برابر گریدی برازل، در نوامبر 1967 برگزار شد که با پیروزی‌اش به پایان رسید. سبک مبارزه نورتون، خاص بود زیرا او از دفاع ضربدری استفاده و رقبایش را غافلگیر می‌کرد. از همین رو بود که او در 16 مبارزه نخست خود، پیروز از رینگ خارج شد. با این وجود، بوکسوری سنگین‌وزن از ونزوئلا به نام خوزه لوئیس گارسیا، رقیبی بود که بالاخره، شکست را به این بوکسور تحمیل کرد. با این وجود، پس از این شوک، نورتون توانست به روند پیروزی بازگشته و تا 29 پیروزی برسد. پیروزی با نظر داوران برابر جک اوهالوران، اوج کار نورتون در این مبارزات بود که نامش را به عنوان بوکسوری آینده‌دار، مطرح کرد.

خواندن کتاب «بیندیشید و ثروتمند شوید»، اثر ناپلئون هیل، به طرز چشمگیری زندگی نورتون را تغییر داد. او با خواندن این کتاب، پیش از حساس‌ترین مبارزه‌اش برابر اسطوره بوکس آمریکا یعنی محمدعلی کلی، او را مهیای جدال برای عنوان قهرمانی سنگین‌وزن NABF کرد. این مبارزه در مارس 1973،

در استادیوم سن دیگوی کالیفرنیا برگزار شد و پس از 12 راند مهیج، نورتون بود که علی را شکست داد. مشت‌های سهمگین نورتون در راند دوم باعث شد تا فک علی در این مبارزه شکسته شده و داوران نیز مجاب به برنده اعلام کردن او شوند؛ علی پس از شکستگی فک خود، سبک دفاعی‌تری را در پیش گرفت که به باختش منتهی شد. در نتیجه این پیروزی شد که کمربند قهرمانی سنگین‌وزن NABF به نورتون رسید. پس از این مبارزه جانانه، نورتون یک جمله از کتاب مذکور ناپلئون هیل را به عنوان جمله انگیزشی خود، اعلام کرد: «نبردهای زندگی همیشه به نفع مرد قوی‌تر یا سری‌تر تمام نمی‌شود، بلکه دیر یا زود مردی که برنده می‌شود، مردی است که فکر می‌کند، می‌تواند». دیدار مجددی در سپتامبر 1973، برای نورتون و محمدعلی، تدارک دیده شد. این بار، محمدعلی در جدالی نزدیک، موفق شد تا رقیبش را به سختی شکست داده و کمربند را مال خود کند. 
پس از شکست از محمدعلی، نورتون برای نخستین بار برابر جورج فورمن قرار گرفت اما به دلیل ریکاوری نامناسب‌اش، در دومین راند ناک‌اوت شد تا دومین شکست متوالی خود را متحمل شود. پس از دو شکست، نورتون خود را بازسازی کرده و توانست تا پس از برتری برابر بون کرکمن و جری کواری، انتقام نخستین شکست خود را از خوزه لوئیس گارسیا بگیرد. پس از پیروزی‌های متوالی، نوبت به سومین مبارزه برابر محمدعلی رسید. در این مبارزه که در نیویورک برگزار شده بود، محمدعلی پس از 15 راند مبارزه پایاپای، رأی داوران را گرفت و به دومین پیروزی برابر نورتون رسید. نورتون با وجود شکست از محمدعلی، بسیار برابر او سرسخت بود تا پس از این سه مبارزه، بسیاری اعتقاد داشته باشند که اسطوره بوکس آمریکا، فرسوده‌تر از قبل شده است. پس از ناک‌اوت دوان بوبیک و لورنزو زانون، نورتون پس از 15 راند، موفق به پیروزی برابر جیمی یانگ شد تا برای کمربند قهرمانی سنگین‌وزن WBC، مجبور به مبارزه برابر برنده لئون اسپینکس و محمدعلی شود. پیروزی غیرمنتظره اسپینکس باعث شد تا او رقیب نورتون برای حفظ عنوان قهرمانی خود شود اما تصمیم نهایی این بوکسور، تکرار مبارزه با محمدعلی بود. این مهم باعث شد تا قهرمانی سنگین‌وزن به پیروزی نورتون برابر جیمی یانگ، به عنوان «عقب‌گرد» بازگشته و این عنوان، میان اسپینکس و نورتون تقسیم شود.

در ژوئن 1978، این بوکسور برای دفاع از عنوان قهرمانی، برابر لری هولمز قرار گرفت و در یکی از دیدنی‌ترین مسابقات بوکس دهه 70 میلادی، عنوان قهرمانی را به رقیبی واگذار کرد که سال‌ها پس از پیروزی برابر نورتون، عنوان قهرمانی را در اختیارش نگاه داشت. پس از یک پیروزی برابر رندی استفنز و شکست از ارنی شیورز، نورتون در حالی که تا راند هشتم، عملکردی بهتر از اسکات لدوکس داشت، به دلیل برخورد انگشتش به چشم خود، دچار افت عملکرد شد تا در نهایت مبارزه، به تساوی رضایت دهد. نورتون پس از این تساوی، تصمیم به خداحافظی از رینگ گرفت اما چون از عملکردش ناراضی بود، در نوامبر 1980 به بوکس بازگشت و رندال کب را از پیش رو برداشت. با این وجود، ناک‌اوت در نخستین راند رقابت با بوکسور آماده‌ای چون گری کونی، باعث شد تا نورتون، در سال 1981، بازنشستگی خود را اعلام کند.

نورتون بوکسوری بود که همیشه رو به جلو حرکت می‌کرد و به حریف فشار می‌آورد. او به خاطر دفاع خاص و غیرمعمولش که شبیه خرچنگ‌گونه و ضربدری بود، در میان دوست‌داران بوکس، قابل تمایز بود. در این حالت دفاعی، دست چپ او پایین و به صورت افقی جلوی بدن قرار می‌گرفت و دست راستش کنار گوش راست یا چپ بالا می‌آمد. او وقتی تحت فشار شدید قرار می‌گرفت، هر دو دست را بالا می‌آورد و جلوی صورتش می‌گرفت، در حالی که کمی به جلو خم می‌شد؛ این کار سرش را می‌پوشاند و اجازه نمی‌داد حریف به‌راحتی دست‌هایش را برای ضربه زدن باز کند. نام نورتون در سال 1989، به تالار مشاهیر بوکس جهان و در سال 1992، به تالار مشاهیر بوکس بین‌المللی، اضافه شد. او تجربه حضور در پرده‌های سینما را نیز داشت و در نخستین گام به فیلم سینمایی «ماندیگو» پیوست؛ این فیلم که در سال 1975 اکران شد، درباره برده‌ای است که پیش از جنگ داخلی، برای مبارزه با دیگر بردگان به منظور سرگرمی ارباب‌ها، خریداری شده بود. حضور در فیلم‌های «درام»، «دلتا پی»، «اقیانوس آتش»، «بوسه و کشته‌شدن»، «کار کثیف»، «قورباغه و وامبت» و «مردی که برمی‌گردد»، به همراه بازی در تک اپیزودهایی از سریال‌های «تیم A»، «چهار نفر رایان»، «آرامش»، «سرپوش» و «شوالیه سوارکار»، در کارنامه هنری این بوکسور به ثبت رسیده است. نورتون پس از یک تصادف رانندگی شدیدی که شامل سقوط از آزادراه سانتامونیکا می‌شد، با وجود شکستگی جمجمه، فک و پا، توانست تا به زندگی بازگردد. با این حال، حملات قلبی و دو سکته مغزی در کهنسالی، باعث شد تا زندگی نورتون در 18 سپتامبر 2013، در سن 70 سالگی، به پایان خود برسد.

کن نورتون در فیلم سینمایی «درام» از سری خاطرات ورزشی هریستو زلاتانوف، زلاتان هوایی والیبال ایتالیا؛ از نخستین والیبالیست 9000 امتیازه سری‌آ تا ادامه راه پدر گوستاو فریشتنسکی، هرکول قصاب کشتی؛ از سوختگی با نعل اسب تا قهرمانی اروپا و جلاد پراگ سلیل آنکولا، کریکت‌بازی که به بالیوود رسید؛ از اصطلاح «آنکولاد» تا نقش خدای خورشید ایوان پادوبنی، قهرمان قهرمانان کشتی؛ از کول کردن تیر تلگراف و هماورد خواهی تا گرسنگی و عاشقانه‌های ناکام آرشیو مطالب مرتبط

منبع: